Yani ben zaten yemeklerin yapıldığı okulda da çalıştım. Turizm Otelcilikteydim. O zaman ben orada görev yaparken yemeklerin ihalesini Turizm Otelcilik ihaleyi orası aldı. Başka bir okulun mutfağında yemekleri pişiriyorlar. Usta öğreticiler ve aşçılar var. Yaklaşık bir 4-5 yıldır burası yemekleri dağıtıyor. İşte öğrenciler çalışıyor. Dağıtım işini de şoför ve bir tane öğrencimiz mutlaka çıkıyor servise. Çağlayan’da ben ayrıca gittim. Oraya da geliyordu. Aynı zamanda çalıştığım okuldan yemek transferi yapılıyordu. Saat 10.00 gibi geliyor işte. Kapalı şeylerin içerisinde sıcak bir şekilde getiriliyor yemekler. Öğle arası olduğu zaman öğrenciler sıraya giriyor işte. Dağıtım işini öğretmenler yapıyor. Besleyici mi? Yeterli değil tabi ki yemekler. En azında özel firmalara verildiğinden daha iyi okulda yapılan yemek. Kalite olarak. Çünkü daha önce özel firmaların yaptığı yemekler de geliyordu. Çok kötüydü. Okullara geçtikten sonra biraz daha kalite nispeten arttı yani. Şimdi Milli eğitim kendi bünyesinde yapmaya çalışıyor. Yani öyle çok aman aman diyebileceğim bir şey yok. Bir çorba, makarna, geldiği zaman işte köfteydi bir iki tane, yanında çorbası, komposto, sulu yemek, nohut ve pilav bazen oluyor. Meyve oluyor yanında. Özel sektöre göre daha iyi diyeyim. Kesinlikle.

Ha ne olur? Biraz daha böyle protein ağırlıklı olsa daha iyi olur. Karbonhidrat çok fazla. Bol miktarda makarna, işte pirinçtir şudur budur onlar fazlaca dayatılıyor. Yani yeterince doyuyorlar mı? Hayır. Yine sağda solda marketlerde ben tost yine yaptırdıklarını görüyorum.

Çocukların özel olarak bu yemekler niye bu kadar kötü, niye böyle diye tepki gösterdiklerini duymadım ama davranışlarından tepkilerinden tahmin edebiliyorsunuz. Doyurucu değil yemekler. Tabi ki yani öncelikli olarak devletin kaynak aktarması lazım. Öncelikli olarak sağlıklı ve dengeli beslenen bireyler yetiştirmek temel hedefi olmalı. Sağlıklı ve dengeli beslendiği zaman onlara iyi eğitim verme şansınız oluyor. Geliyor çocuk aç karın, kahvaltı yapmadan geliyor çoğu zaman. Derste uyukluyor. Açlıktan zafiyet geçiren, bayılan öğrencilere denk geliyoruz zaman zaman. Ki bu sadece şeyde de değil, ille de taşımalı olsun olmasın değil. Şehir merkezinde yaşayıp da köydekilere göre maddi durumu çok kötü olan öğrenciler var. Uygun miktarda okullardan mesela bir merkezi yemekhaneler, işte okullar bölgesi merkezi yemekhaneler, öğrenciler oraya yönlendirilebilir. Sadece köylerle ve taşımalılarla sınırlandırmak doğru olmaz. Maddi durumları çok kötü olan, özellikle meslek liseleri genelde bölünmüş ailelerin çocukları. Evet yani, taşımalılar işin sadece görünen yüzü. Asıl hikâye Merkez’de. Özellikle yoksul mahallelerden gelen çocuklarda çok fazla. Yani bunu da bir şey olarak alırsanız, hayır kurumları yapıyorsa Merkez’e de yapılabilir böyle şeyler. Sadece oralarla sınırlı.