Beslenme desteği çocuğun okuluyla, arkadaşlarıyla bağlar kurmasını desteklese de, okuldaki tüm çocukları kapsayan bir destek olmadığı müddetçe etiketlenmenin, beslenme desteği alan çocukların diğer arkadaşlarından utanmasının önüne geçemiyor. Çocukların ve çocuklarından dinlediklerini yansıttıkları için bakımverenlerin en fazla değindiği mesele çocukların beslenme paketini alırken ve kantine fişleri verirken etiketlenmekten çekinmeleri, akranları tarafından dalga geçilmesinden endişe etmesi, beslenmesini alırken utanması oldu. Kantinle görüşmemizde de ilgili kişinin çocukların utandığını ve gizlice istediklerini söylemesi; okul idarecilerinin arkadaşlarının çocuğun fiş aldığını görmesini sorun ettiğini anlatması bu hali destekliyor. “Utanan da var. Mesela geliyor çocuk, abi, diyor; kimsenin yanında söyleme, diyor. Beslenme, diyor. Neden, diyorum. İşte diyor ki olmasın, diyor. Duymasın, diyor.” Kantin işletmecisi görüşü “Mesela ben bir kere şöyle bir yaşamıştım, yaşamadım da şimdi kantine gidiyoruz, mesela bizim mahallede olanlar da burada var. Kantine giderken mesela onların görmesini istemedim. Mesela onlar sırada ya, hiç canım istemedi diyordum ve sıradan çıkıyorum işte.” Çocuk görüşü, 12 yaş Beslenme Desteği ve Okul Ortamı Türkiye’deki birçok devlet okulunda olduğu gibi Karagümrük’te de SGD’nin beslenme desteği verdiği okullarda yemekhane imkânı bulunmuyor. Dahası okullar ikili sistemde olduğu için, teneffüs zamanları çok kısıtlı. Bu kısıtlar ve fiziki mekân düzenlenme ihtiyacı okul yöneticileri, kantin, çocuklar olmak üzere görüşme yaptığımız tüm paydaşlar tarafından belirtilen ortak bir sorun olarak belirginleşti. Hepsi de okuldaki teneffüs sürelerinin yemek yemek için yeterli olmadığını, çocukların yemeklerini yiyebilecekleri sınıf dışında bir ortam olmadığını, elde, bahçede ayakta veya sınıfta yemek zorunda olduğunu anlattılar. Çocukların evden beslenme paketi getiren arkadaşlarıyla beraber yemek yemek istemesine rağmen, bunu başaramadıklarından, kendi paketlerini kantinden alana kadar sürenin bittiğinden yakındılar. Beraber ve aynı ortamda yemek yemenin topluluk olma, akranlarla bağın gelişmesi gibi sosyal ve duygusal birçok katkısının olduğunu da unutmamak gerekiyor. Erzincan’da taşımalı eğitimin olduğu okullarda yaptığımız gözlemler, çocukların aynı zamanda, yemek için ayrılmış ayrı bir mekânda akranlarıyla yemek yiyip, sohbet etmesinin aralarındaki ilişkiyi güçlendirdiğini destekledi. 18