18 yıldır bu işi yaptığını söylüyor. 2006 yılından bu yana hem çalışan kişi sayısının azaldığını hem de bir şeyler satın alan öğrencilerin azaldığını dile getiriyor. Eskiden beslenme için teneffüslerin olduğunu ama artık bu sürelerin kısaldığını söylüyor. Çocukların rahat rahat yemek yiyemediklerini, sınıflarda yemek yemek zorunda kaldıklarını söylüyor.

Misafir okul gelmeden önce yemeklerin tabldot usulü olduğunu ve güzel olduğunu söylüyor. Çocuklar yemekleri döktükleri ve yanma tehlikesi geçirdikleri için bu uygulamanın yasaklandığını ifade ediyor. Ama yeniden yönetmelikle birlikte haftada bir gün sıcak çorba servisi yapılacağını, yanına meyve vs. verileceğini söylüyor. Kuruyemiş aldığını ama kuruyemişleri pahalı olduğunu söylüyor. Meyveleri de alıp sattığını ama bazen pahalı olduğu için satamadığını ifade ediyor. Zaman zaman çocuklar hep aynı şeyi yemesinler diye çiğköfte yaptığını, süt mısırı haşladığını söylüyor. Ev yemeği usulü yaptığı zamanda, her gün aynı şeyi yemesin çocuklar diye karışık ızgara vs. yaptığını söylüyor. Diğer türlü çocukların aynı şeyi yemek istemeyeceklerini ifade ediyor.

Eskiden de şimdi de maddi durumu iyi olmayan çok öğrenci olduğunu söylüyor. Yemek yaptığı zamanlarda alamayan çocukları bildiği için yaptığı yemekten ayırdığını söylüyor. O zaman da kısıtlı öğrenciye verebildiğini, bir dönem de öğretmenlerin desteğiyle 8-10 öğrenciye yemek verdiğini söylüyor. Pandemiden önce yemek yapabildiğini çünkü okulun tam zamanlı olduğunu söylüyor. Okul tam zamanlı olmadığı için yemek yapsa da boşa gideceğini, diğer türlü teneffüsler kısa olduğu için öğrencilerin yiyemeyeceğini söylüyor ama en azından çorba, tavuk pilav vb. yaparak değişiklik sağlamak istediğini vurguluyor. İşini iyi yaptığı için çocukların ondan hiç şikayet etmediğini, çocukların para hesabı bilmemesinden yararlanıldığını ama kendisinin çocuklara para hesabını öğrettiğini söylüyor. Velilerden de böyle dönüşler aldığını ifade ediyor. Çocuklarla iletişiminin güvene dayandığını, kendi inisiyatif alarak bazen parası olmayan çocuğa da yemek verdiğini söylüyor. Çocuklar parayı getiriyor, getirmeyen de gelip yemek istemiyor diyor.

Yemek desteğine de kendi isteğiyle katıldığını, çocukların her gün ekmek arası salam kaşar yememesi için tavuk döner, köfte ekmek gibi alternatifler hazırlamayı teklif ettiğini söylüyor. 14 senedir beslenme desteğine dahil olduğunu söylüyor. Bazen ailelerin gelip ondan yemek talep ettiğini söylüyor. Bir dönem başka bir derneğin çocuklara poğaça verdiğini ve çocukların sıkıldığını söylüyor. O yüzden öğretmenlerle anlaşıp 2 fişe döner ve meyve suyu verdiğini ifade ediyor. Çocuklar zaten harçlık da alıyor bu durumda da sadece fişlerle haftada iki üç gün farklı yiyecekler yiyebildiklerini söylüyor. Bu sistemin de öğretmenlerce uygun bulunmadığını ama çocuklar tarafından çok sevildiğini ama yine de iptal edildiğini söylüyor.

Okulda 600 tane öğrenci olduğunu ama bazı öğrencileri hala tanımadığını söylüyor. Bazı öğrencilerin de kantine gelemediğini söylüyor. Gelemediğini söyleyen öğrencilerin isimlerini alıp öğretmenleriyle görüştüğünü dile getiriyor. Çocukların bazılarının fişleri sattığını ya da takas ettiğini, yerine başka şeyler aldığını söylüyor. Bazı çocukların beslenme yardımından utandığını, arkadaşlarının dalga geçtiğini bu duruma da kendince çözümler ürettiğini söylüyor. Beslenme desteğinin ona iyi geldiğini, kendi inisiyatifiyle yedekte olan bazı öğrencilere as gibi davrandığını söylüyor. Tüm okulların yararlanabileceği bir beslenme sisteminin anca devlet eliyle olabileceğini söylüyor. Devletin kantincilerin de giderleri göz önünde bulundurarak bunu yapması gerektiğini söylüyor. Bazı okulların kayıt zamanlarında yemek parası alarak bir sistem oturttuğunu dile getiriyor.